BRABANT – Een transportbedrijf uit Waalwijk heeft een chauffeur ten onrechte op staande voet ontslagen wegens vermeend onjuist registreren van uren. Dat heeft de kantonrechter van de Rechtbank Zeeland-West-Brabant geoordeeld.
De chauffeur, sinds november 2019 in dienst bij het bedrijf, werd in augustus 2025 ontslagen nadat volgens de werkgever uit tachograafgegevens zou blijken dat hij meer uren had gedeclareerd dan daadwerkelijk gewerkt. Volgens het bedrijf maakte de chauffeur onder meer onverklaarbare stops, registreerde hij pauzes onjuist en schreef hij reistijd verkeerd als werktijd.
De kantonrechter oordeelt echter dat onvoldoende vaststaat dat de chauffeur wist dat hij zijn uren verkeerd registreerde. Volgens de rechtbank bestond binnen het bedrijf juist onduidelijkheid over de manier waarop chauffeurs hun uren moesten registreren. Dat blijkt onder meer uit een interne e-mail waarin de werkgever zelf spreekt over verschillen in declaraties tussen chauffeurs en aanvullende uitleg geeft over de regels rond urenregistratie.
De rechter stelt dat de chauffeur zijn urenregistratie sinds zijn indiensttreding altijd op dezelfde wijze had ingevuld en dat deze declaraties jarenlang waren goedgekeurd zonder waarschuwingen. Bovendien kreeg hij niet de mogelijkheid om eerder ingediende declaraties aan te passen nadat aanvullende instructies waren gegeven.
Volgens de rechtbank was een ontslag op staande voet daarom een te zwaar middel en had de werkgever met een minder vergaande maatregel moeten volstaan. Ook is niet bewezen dat de chauffeur opzettelijk onjuiste uren declareerde.
De chauffeur had zich inmiddels neergelegd bij het ontslag, waardoor het dienstverband definitief is geëindigd. Wel kende de rechter hem verschillende vergoedingen toe. Zo moet het transportbedrijf onder meer een billijke vergoeding van 5.000 euro bruto betalen, een vergoeding wegens onregelmatige opzegging van ruim 6.500 euro en een transitievergoeding van ruim 7.000 euro. Daarnaast moet een eerder ingehouden schadevergoeding van bijna 4.000 euro netto worden terugbetaald.
Over een inhouding van ruim 2.000 euro aan overuren is nog geen definitieve beslissing genomen. De rechtbank heeft de werkgever opgedragen te bewijzen dat voor die uren geen rechtsgrond voor betaling bestond.
Ook de tegenverzoeken van het transportbedrijf, waaronder een verklaring voor recht dat het ontslag terecht was gegeven, zijn door de rechtbank afgewezen.
