TILBURG – De kantonrechter van de Rechtbank Zeeland-West-Brabant heeft geoordeeld dat een vrachtwagenchauffeur ten onrechte op staande voet is ontslagen nadat hij had geweigerd om na een lange werkdag onvoldoende rust te nemen voordat hij opnieuw de weg op moest.
De chauffeur werkte sinds 1 april 2025 bij een transportbedrijf dat groenten en fruit vervoerde naar klanten in binnen- en buitenland. Zijn werkzaamheden bestonden uit transporten naar onder meer Nederland, België, Duitsland en Frankrijk.
Volgens de uitspraak had de chauffeur op 10 september 2025 gewerkt van 07.00 uur tot 19.00 uur en daarna tot 23.00 uur vracht geladen voor een rit naar Frankrijk. De werkgever droeg hem vervolgens op om de volgende ochtend om 04.00 uur alweer te vertrekken om files te vermijden. De chauffeur weigerde dat, omdat hij door de te korte rusttijd een gevaar op de weg zou vormen. Toen hij bij zijn weigering bleef, werd hij weggestuurd en moest hij de sleutels van de vrachtwagen inleveren.
De werkgever verscheen niet bij de rechtbank en voerde geen verweer. Daardoor ging de kantonrechter uit van de juistheid van de verklaring van de chauffeur.
De rechter stelt dat het geen redelijke instructie van een werkgever is om een chauffeur na een werkdag tot 23.00 uur alweer om 04.00 uur te laten rijden. Dat is volgens de rechtbank in strijd met de regels voor minimale rusttijden van chauffeurs. Daarom was er geen sprake van een dringende reden voor ontslag op staande voet.
Daarnaast oordeelde de kantonrechter dat de cao Beroepsgoederenvervoer van toepassing was op de arbeidsovereenkomst van de chauffeur.
De rechtbank verplicht het transportbedrijf onder meer om loonstroken, urenregistraties en tachograafgegevens aan de chauffeur te verstrekken. De chauffeur wil die stukken gebruiken voor aanvullende claims over onder meer overuren, achterstallig loon, transitievergoeding en een mogelijke billijke vergoeding.
Het gaat om een tussenbeschikking; de procedure loopt nog door.
