EINDHOVEN â Een vrachtwagenchauffeur is donderdag 12 november door de rechtbank Oost-Brabant veroordeeld tot de maximale taakstraf van 240 uur en een rijontzegging van twaalf maanden, waarvan vier maanden voorwaardelijk. De chauffeur veroorzaakte op 4 november 2024 in Eindhoven een dodelijk verkeersongeval waarbij een 16-jarig meisje op haar fiets onder zijn vrachtwagen terechtkwam. Volgens de rechtbank heeft de beroepschauffeur aanmerkelijk onvoorzichtig en onoplettend gereden. Dat blijkt uit het vonnis van 12 november 2026.
Het ongeval gebeurde in de vroege middag op de kruising van de Piuslaan met de Leenderweg. De vrachtwagenchauffeur reed over de rechterrijstrook van de Piuslaan in westelijke richting. Naast de rijbaan lag een vrijliggend fietspad, dat door een verhoging van de weg was gescheiden. Het 16-jarige slachtoffer fietste in dezelfde richting als de vrachtwagen. Bij de verkeerslichten kregen zowel de chauffeur als de fietsster tegelijkertijd groen licht.
De vrachtwagenchauffeur wilde rechtsaf slaan naar de Leenderweg, terwijl het meisje rechtdoor wilde fietsen. Volgens de verkeersregels had de chauffeur haar voorrang moeten verlenen. Bij de verkeerslichten stond bovendien een onderbord dat rechtsafslaand verkeer extra waarschuwde voor rechtdoorgaande fietsers. De chauffeur verminderde zijn snelheid tot 19 kilometer per uur, maar sloeg vervolgens zonder te stoppen rechtsaf. Daarbij kwam de fietsster in botsing met de vrachtwagen, viel zij en belandde zij onder het voertuig. Het meisje overleed ter plaatse aan haar verwondingen.
Fietsster 166 meter lang zichtbaar
De politie heeft uitgebreid onderzoek gedaan naar de toedracht van het ongeval. Daarbij werden onder meer gegevens van de verkeerslichten, dashcambeelden, tachograafgegevens van de vrachtwagen en locatiegegevens van de telefoon van het slachtoffer onderzocht. Uit de reconstructie bleek dat de fietsster gedurende een afstand van 166 meter voortdurend zichtbaar moet zijn geweest voor de vrachtwagenchauffeur.
Vanaf 189 meter voor de plaats van de botsing, ongeveer achttien seconden voor het ongeval, was het zicht vanuit de cabine niet belemmerd. Pas op 23 meter voor de botsplaats, ongeveer vier seconden voor de aanrijding, bevond het meisje zich aan de rechterzijde van de cabine. Voor dat laatste gedeelte kon niet met zekerheid worden vastgesteld of zij nog zichtbaar was.
Volgens de rechtbank is juist die eerdere periode doorslaggevend. De chauffeur had de fietsster gedurende een aanzienlijke afstand kunnen en moeten opmerken. Dat hij haar naar eigen zeggen helemaal niet heeft gezien, betekent volgens de rechtbank dat hij onvoldoende aandacht heeft besteed aan het verkeer op het fietspad.
De weersomstandigheden waren op het moment van het ongeval helder en zonnig. Ook waren er geen vaste obstakels die het zicht vanuit de cabine belemmerden. De vrachtwagen verkeerde technisch in voldoende staat van onderhoud en vertoonde geen gebreken die van invloed waren op het ongeval.
Verweer over dode hoek afgewezen
De verdediging had vrijspraak gevraagd omdat het slachtoffer zich volgens de advocaat vlak voor de aanrijding in de dode hoek van de vrachtwagen bevond. Daardoor zou de chauffeur haar tijdens het rechts afslaan niet hebben kunnen zien.
De rechtbank sluit niet uit dat het meisje in de laatste vier à vijf seconden voor de botsing inderdaad niet zichtbaar was. Ook deskundigenrapporten waarop de verdediging zich beriep, wezen daarop. Volgens de rechters verandert dit echter niets aan de verantwoordelijkheid van de chauffeur, omdat hij het slachtoffer in de periode daarvoor wel had kunnen waarnemen.
“De crux in deze zaak zit niet in de laatste seconden van het ongeval, maar juist in de daaraan voorafgaande momenten waarop verdachte het slachtoffer heeft kunnen en moeten zien”, aldus de rechtbank.
De chauffeur verklaarde tijdens de rechtszaak dat hij de betreffende route vaker had gereden en bekend was met de drukke verkeerssituatie. Hij wist dat naast de rijbaan een fietspad lag en dat rechtdoorgaande fietsers voorrang hadden op rechtsafslaand verkeer. Ook kende hij het waarschuwingsbord bij de verkeerslichten.
Volgens zijn verklaring was hij onderweg naar zijn laatste losadres. Hij had kort daarvoor pauze gehad, had geen haast en wist welke route hij moest volgen. Hij stelde dat hij bij het naderen van de kruising naar het fietspad had gekeken, maar ook aandacht had voor verkeer links van hem en tegemoetkomende voertuigen. Hij was naar eigen zeggen niet afgeleid en dacht dat de kruising vrij was toen hij rechtsaf sloeg.
Frontspiegel verkeerd afgesteld
Bij het politieonderzoek werd vastgesteld dat de frontspiegel van de vrachtwagen niet goed was afgesteld. De overige spiegels stonden wel correct.
De rechtbank oordeelde echter dat niet kan worden vastgesteld dat de verkeerd afgestelde frontspiegel heeft bijgedragen aan het ongeval. Een frontspiegel is vooral bedoeld om het gebied direct vÃŗÃŗr de cabine zichtbaar te maken, bijvoorbeeld bij het wegrijden vanuit stilstand, en speelt volgens de rechtbank een minder belangrijke rol bij het afslaan.
De veroordeling is daarom niet gebaseerd op de verkeerd afgestelde spiegel, maar op het onvoldoende opletten en het niet verlenen van voorrang aan de fietsster.
Volgens de rechtbank rust op vrachtwagenchauffeurs een bijzondere verantwoordelijkheid in het verkeer. Vanwege het gewicht en de omvang van hun voertuigen kunnen ongevallen zeer ernstige gevolgen hebben. Daarom mag van beroepschauffeurs extra voorzichtigheid worden verwacht, zeker bij het afslaan over een fietspad.
Eerder veroordeeld voor verkeersovertreding
Bij het bepalen van de straf hield de rechtbank er rekening mee dat de chauffeur eerder onherroepelijk was veroordeeld tot een werkstraf wegens een soortgelijke verkeersovertreding waarbij hij geen voorrang had verleend. De rechtbank noemt het herhaaldelijk vertonen van onjuist verkeersgedrag zorgwekkend.
Tegelijkertijd werd rekening gehouden met de persoonlijke gevolgen die het dodelijke ongeval voor de chauffeur heeft gehad. Hij verklaarde dat hij na de aanrijding psychische klachten ontwikkelde, daarvoor onder behandeling is gegaan en EMDR-therapie heeft gevolgd. Ook reed hij enige tijd niet meer op een vrachtwagen en verrichtte hij andere werkzaamheden binnen het bedrijf waar hij werkzaam is.
Inmiddels heeft de man zijn werkzaamheden als vrachtwagenchauffeur weer opgepakt, maar hij rijdt naar eigen zeggen niet meer in drukke verkeersgebieden. De rechtbank hield daarnaast rekening met het tijdsverloop sinds het ongeval en met de spijt die de chauffeur tijdens de rechtszaak heeft betuigd. Die spijt kwam volgens de rechters oprecht over.
De rechtbank benadrukte ook het enorme verdriet van de nabestaanden. Uit de slachtofferverklaring van de familie bleek hoe ingrijpend het plotselinge overlijden van hun dochter en zusje voor hen is geweest. Volgens de rechtbank is het meisje door het handelen van de chauffeur op veel te jonge leeftijd uit het leven weggerukt.
Maximale taakstraf en acht maanden rijontzegging
De officier van justitie had een taakstraf van 240 uur geÃĢist en een rijontzegging van twaalf maanden, waarvan vier maanden voorwaardelijk, met een proeftijd van twee jaar. De rechtbank heeft deze eis volledig overgenomen.
De chauffeur moet de maximale taakstraf van 240 uur uitvoeren. Wanneer hij deze niet of onvoldoende verricht, kan vervangende hechtenis van 120 dagen worden toegepast. Daarnaast krijgt hij een rijontzegging van twaalf maanden, waarvan vier maanden voorwaardelijk. Dat betekent dat hij acht maanden daadwerkelijk niet mag rijden. Voor het voorwaardelijke gedeelte geldt een proeftijd van twee jaar.
De rechtbank besloot een deel van de rijontzegging voorwaardelijk op te leggen omdat de chauffeur zijn rijbewijs nodig heeft om zijn beroep te kunnen uitoefenen. Tegelijkertijd moet het voorwaardelijke strafdeel ervoor zorgen dat hij in de toekomst extra voorzichtig is in het verkeer.
De rechtbank acht bewezen dat de vrachtwagenchauffeur artikel 6 van de Wegenverkeerswet heeft overtreden door aanmerkelijk onvoorzichtig en onoplettend rijgedrag, waardoor een ander om het leven is gekomen.
