BRUSSEL – De internationale wegvervoerorganisatie IRU roept de Europese Unie op om een maximale betalingstermijn van 30 kalenderdagen voor wegvervoerdiensten in te voeren. Daarnaast wil de organisatie duidelijkere Europese regels voor het beschikbaar stellen van laadvoorzieningen op transportdepots aan andere vervoerders. Volgens IRU zijn beide maatregelen noodzakelijk om transportbedrijven voldoende financiële zekerheid en laadmogelijkheden te bieden bij de overstap naar emissievrije vrachtwagens.
De voorstellen staan in twee nieuwe standpuntdocumenten die IRU donderdag 8 oktober heeft gepubliceerd. Ze richten zich op de herziening van de Europese verordening voor infrastructuur voor alternatieve brandstoffen (AFIR) en op de aanpak van te late betalingen in het wegvervoer.
Volgens IRU worden transportondernemers geconfronteerd met hoge investeringskosten, kleine winstmarges en toenemende operationele druk. Dat maakt het moeilijker om te investeren in emissievrije voertuigen en de bijbehorende infrastructuur.
“Wegvervoerders investeren in de overgang naar emissievrije wagenparken, terwijl zij te maken hebben met hoge aanvangskosten, krappe marges en toenemende operationele druk. Ze hebben betrouwbare toegang nodig tot laadvoorzieningen die aansluiten op hun bedrijfsvoering, en voorspelbare betalingen voor diensten die zij al hebben geleverd”, zegt Raluca Marian, EU-directeur van IRU.
Laadvoorzieningen op transportdepots openstellen
In het standpuntdocument over de herziening van AFIR pleit IRU voor een Europese definitie van semiprivate laadinfrastructuur op transportdepots.
Daarbij gaat het om laadvoorzieningen die transportbedrijven vrijwillig beschikbaar stellen aan andere gebruikers, zoals andere vervoerders met elektrische vrachtwagens.
Volgens IRU moeten transportbedrijven zelf kunnen bepalen of zij hun laadvoorzieningen openstellen voor derden. Tegelijkertijd moeten duidelijke Europese regels bedrijven stimuleren om dit te doen.
Op die manier kan volgens de organisatie een aanvullend netwerk van laadvoorzieningen voor emissievrije vrachtwagens ontstaan, naast de openbare laadinfrastructuur.
Maximale betalingstermijn van 30 dagen
Naast voldoende laadmogelijkheden is volgens IRU een voorspelbare geldstroom noodzakelijk om investeringen in nieuwe vrachtwagens, technologie en infrastructuur mogelijk te maken.
De organisatie wijst erop dat vooral kleine transportbedrijven en micro-ondernemingen kwetsbaar zijn voor te late betalingen. Zij beschikken vaak over beperkte financiële reserves en hebben minder onderhandelingsmacht tegenover opdrachtgevers.
Volgens cijfers van de Europese Commissie geeft 60 procent van de bedrijven aan niet te investeren in innovatieve oplossingen vanwege te late betalingen.
IRU pleit daarom voor een maximale betalingstermijn van 30 kalenderdagen voor wegvervoerdiensten. Die termijn moet gelden voor zowel zakelijke transacties tussen bedrijven als opdrachten van overheden.
De organisatie wil dat er geen uitzonderingen op deze maximale betalingstermijn mogelijk zijn.
Ook eventuele acceptatie- of verificatieprocedures moeten binnen de termijn van 30 dagen plaatsvinden. Dergelijke procedures mogen volgens IRU niet worden gebruikt om betalingen verder uit te stellen.
Financiële zekerheid noodzakelijk voor verduurzaming
Volgens IRU hangen tijdige betalingen en de mogelijkheid om te investeren in emissievrije vrachtwagens nauw met elkaar samen.
“Cashflow is voor een transportondernemer geen administratief detail”, benadrukt Marian. “Het kan bepalen of een bedrijf investeert in nieuwe technologie en innovatie, en in de chauffeurs en medewerkers die nodig zijn om iedere transportdienst uit te voeren.”
Hoewel publieke financiering volgens IRU helpt bij de verduurzaming van het wegvervoer, moeten ondernemers ook over voldoende eigen financiële middelen beschikken om investeringen te kunnen doen.
“Een financieel gezond transportbedrijf is een bedrijf dat op tijd wordt betaald voor het werk dat het al heeft uitgevoerd”, aldus Marian.
Met de twee voorstellen wil IRU bereiken dat Europese regelgeving beter aansluit op de dagelijkse praktijk van transportondernemers en de investeringen die nodig zijn voor de overgang naar emissievrij wegvervoer.
