GRONINGEN – Een vrachtwagenchauffeur die met de bestuurderskaart van zijn werkgever reed, is daarvoor terecht beboet. Dat heeft de rechtbank Noord-Nederland geoordeeld. De oorspronkelijke boete van 1.500 euro wordt wel met 150 euro verlaagd omdat de procedure te lang heeft geduurd. De chauffeur moet uiteindelijk 1.350 euro betalen.
De zaak begon met een politiecontrole op 24 oktober 2023. Bij het controleren van de tachograafgegevens zagen toezichthouders dat de chauffeur op 6 oktober 2023 gebruik zou hebben gemaakt van een bestuurderskaart die niet op zijn naam stond.
De minister van Infrastructuur en Waterstaat legde hem daarvoor in april 2024 een bestuurlijke boete van 1.500 euro op. De chauffeur maakte bezwaar en stapte vervolgens naar de rechter.
Na ruim negen uur rijden kaart gewisseld
Uit de tachograafgegevens bleek volgens het boeterapport dat op 6 oktober een snelle kaartwissel had plaatsgevonden. De chauffeur had vier dagen in Duitsland gereden en maakte na een rit van negen uur en vier minuten bij de grens een kaartwissel. Vervolgens werd nog 53 minuten en 63 kilometer verder gereden.
Tijdens het eerste verhoor verklaarde de chauffeur volgens het boeterapport dat hij het laatste deel in Nederland op de bestuurderskaart van zijn werkgever had gereden, omdat het vrijdag was en hij graag naar huis wilde.
Later kwam hij daarop terug. In de bezwaarprocedure stelde de chauffeur dat zijn werkgever hem bij de grens had afgelost en vervolgens met zijn eigen bestuurderskaart verder was gereden. De chauffeur zou daarna door iemand anders naar huis zijn gebracht.
Rechter gelooft eerste verklaring
De rechtbank hecht meer waarde aan de eerste verklaring van de chauffeur dan aan zijn latere versie van de gebeurtenissen. Volgens de rechter is een eerste verklaring tegenover een toezichthouder doorgaans betrouwbaarder, omdat iemand zich dan minder laat leiden door mogelijke ongewenste gevolgen van zijn antwoorden.
De chauffeur probeerde zijn latere verklaring onder meer te onderbouwen met een verklaring van een andere persoon, een handgeschreven dagstaat van zijn werkgever en gegevens van een routeplanner.
Dat was voor de rechtbank onvoldoende om aan het boeterapport te twijfelen. Zo was de verklaring van de andere persoon summier en kon uit de handgeschreven dagstaat niet worden afgeleid wanneer deze was opgesteld. Ook de afstand van ongeveer 66 kilometer tussen Saterland en de woonplaats van de chauffeur bewees volgens de rechtbank niet wie de vrachtwagen daadwerkelijk had bestuurd.
Politie mocht tachograafgegevens uitlezen
De chauffeur voerde daarnaast aan dat de politie niet bevoegd was om oudere rijtijdengegevens bij hem op te vragen. Volgens hem hadden de toezichthouders die informatie bij zijn werkgever moeten opvragen.
Ook daarin krijgt hij geen gelijk. De rechtbank oordeelt dat de politie bevoegd was toezicht te houden op de naleving van de Arbeidstijdenwet en in dat kader de tachograafgegevens mocht uitlezen.
De politie hoefde daarvoor niet eerst naar de werkgever te stappen. Ook de bestuurder zelf is verplicht de regels uit de Arbeidstijdenwet na te leven.
Boete wel verlaagd naar 1.350 euro
Hoewel de chauffeur op de inhoudelijke punten geen gelijk krijgt, verklaart de rechtbank zijn beroep toch gegrond. De reden daarvoor is dat de redelijke termijn waarbinnen de zaak behandeld had moeten worden met afgerond zeven maanden is overschreden.
Bij een overschrijding van meer dan zes maar minder dan twaalf maanden is volgens vaste rechtspraak een verlaging van de boete met 10 procent passend. De rechtbank vermindert de boete daarom met 150 euro, van 1.500 naar 1.350 euro.
De termijnoverschrijding is volgens de rechtbank volledig toe te rekenen aan de rechtbank zelf. Daarom moet de Staat ook het griffierecht van 194 euro aan de chauffeur terugbetalen en 226,75 euro aan proceskosten vergoeden.
Tegen de uitspraak kan nog hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State.
