HomeTRANSPORTNIEUWSWegvervoerChauffeur raakt baan en WW-uitkering kwijt door bijbaan in café, maar krijgt...

Chauffeur raakt baan en WW-uitkering kwijt door bijbaan in café, maar krijgt gelijk van hoogste rechter

LEEUWARDEN – Een vrachtwagenchauffeur/belader die zijn baan verloor omdat hij zonder toestemming in een café werkte, ook tijdens zijn ziekte, is ten onrechte zijn WW-uitkering onthouden. Dat heeft de Centrale Raad van Beroep op 11 november 2026 geoordeeld. Volgens de hoogste bestuursrechter in socialezekerheidszaken heeft het UWV onvoldoende aangetoond dat de nevenwerkzaamheden onverenigbaar waren met zijn werk als chauffeur. De weigering van de WW-uitkering is daarom onterecht.

Dat blijkt uit een uitspraak van de Centrale Raad van Beroep die op 18 november 2026 is gepubliceerd.

De man werkte sinds 1 augustus 2018 bij een bedrijf, waar hij uiteindelijk veertig uur per week werkzaam was als chauffeur/belader. Op 27 maart 2023 meldde hij zich ziek. Vanaf die datum ontving hij op basis van een no-riskpolis een uitkering op grond van de Ziektewet. Wat zijn werkgever op dat moment niet wist, was dat hij daarnaast werkzaamheden verrichtte in een café.

Anonieme brief brengt bijbaan aan het licht

De werkgever ontdekte de nevenwerkzaamheden nadat een anonieme brief was ontvangen. Op 10 mei 2023 werd de chauffeur na een gesprek op non-actief gesteld vanwege een vermoeden van een dringende reden voor ontslag. Twee dagen later liet de werkgever schriftelijk weten het vertrouwen in een verdere samenwerking volledig te hebben verloren.

Volgens de werkgever was gebleken dat de chauffeur ook op momenten waarop hij zich ziek had gemeld werkzaamheden in het café verrichtte. Het bedrijf beschouwde dit als een dringende reden voor ontslag op grond van artikel 7:678 van het Burgerlijk Wetboek.

Om een juridische procedure te voorkomen, bood de werkgever echter een beëindigingsregeling aan in plaats van ontslag op staande voet. Op 22 mei 2023 ondertekenden beide partijen een vaststellingsovereenkomst, waarmee het dienstverband per 1 juli 2023 eindigde. De chauffeur meldde zich op 3 juli 2023 hersteld en vroeg diezelfde dag een WW-uitkering aan.

UWV weigert uitbetaling WW-uitkering

Het UWV stelde op 11 juli 2023 vast dat de chauffeur vanaf 1 juli recht had op een WW-uitkering, maar besloot deze niet uit te betalen. Volgens het UWV was de man verwijtbaar werkloos geworden, omdat zijn gedragingen een dringende reden voor ontslag opleverden.

Uit de polisadministratie bleek dat de chauffeur tussen november 2022 en maart 2023 maandelijks tussen de 35 en 54 uur in het café werkte. Tijdens zijn ziekte liep dit op tot 55 tot 64 uur per maand. Volgens het UWV was daardoor sprake van een vast arbeidspatroon en niet van een incidentele vriendendienst.

In de arbeidsovereenkomst en de toepasselijke cao stond bovendien dat werknemers vooraf schriftelijke toestemming moesten vragen voor nevenwerkzaamheden. De chauffeur had dit niet gedaan. Het UWV vond dat hij daarmee zijn verplichtingen had geschonden, ook al ging het om werkzaamheden die niet concurreerden met die van zijn werkgever.

De chauffeur maakte bezwaar, maar het UWV handhaafde zijn beslissing op 31 januari 2024. Vervolgens stapte de man naar de rechtbank Limburg, die op 22 juli 2025 eveneens oordeelde dat de weigering van de WW-uitkering terecht was.

Werkgever vreesde overtreding Arbeidstijdenwet

De werkgever had tegenover het UWV verklaard dat toestemming voor de bijbaan afhankelijk zou zijn geweest van de vraag of de combinatie van werkzaamheden geen problemen opleverde met de Arbeidstijdenwet. Daarbij speelde vooral de combinatie van ’s avonds werken in een café, mogelijk met alcohol, en de volgende ochtend om 07.00 uur weer op de vrachtwagen rijden een rol.

Ook vond de werkgever het onacceptabel dat de chauffeur tijdens ziekteperiodes bij het transportbedrijf wel in het café werkte. Volgens het bedrijf was onderzocht of de man ziek kon zijn voor zijn chauffeurswerkzaamheden, maar tegelijkertijd wel werkzaamheden in het café kon verrichten. De werkgever stelde dat dit niet het geval was.

De chauffeur betwistte echter dat zijn bijbaan onverenigbaar was met zijn reguliere werkzaamheden. Hij wees erop dat het om geheel andere werkzaamheden ging en dat hij geen concurrerende activiteiten verrichtte. Bovendien ontbrak volgens hem een medisch oordeel waaruit bleek dat zijn werkzaamheden in het café zijn herstel of re-integratie belemmerden.

Drie avonden per week in café

Tijdens de procedure verklaarde de chauffeur dat hij doorgaans drie avonden per week van 18.00 tot 22.30 uur in het café werkte. De uitbater bevestigde dit in een schriftelijke verklaring. Omdat het café op slechts enkele minuten lopen van zijn woning lag, kon hij volgens eigen zeggen na zijn werkzaamheden een normale nachtrust genieten voordat hij de volgende ochtend bij zijn werkgever moest beginnen.

Pas nadat hij zich bij zijn werkgever had ziekgemeld, breidde hij zijn werkzaamheden in het café uit. De chauffeur verklaarde dat hij kampte met psychische problemen en dat het werk in het café hem afleiding en ontspanning bood.

Ook voerde hij aan dat hij nooit was gewaarschuwd dat zijn bijbaan tot ontslag kon leiden. Verder wees hij erop dat zijn arbeidsovereenkomst met een vaststellingsovereenkomst was beëindigd, waarbij rekening was gehouden met de opzegtermijn en afspraken waren gemaakt over een beëindigingsvergoeding en vergoeding van juridische kosten.

Hoogste rechter: onvoldoende bewijs

De Centrale Raad van Beroep komt tot een ander oordeel dan de rechtbank Limburg. Volgens de Raad staat vast dat de chauffeur zijn nevenwerkzaamheden niet had gemeld, daarvoor geen toestemming had gekregen en deze werkzaamheden tijdens zijn ziekte had uitgebreid. Dat betekent echter niet automatisch dat sprake was van een dringende reden voor ontslag.

De Raad wijst daarbij op artikel 7:653a van het Burgerlijk Wetboek. Daarin staat dat een werkgever nevenwerkzaamheden buiten de reguliere werktijden niet zonder objectieve rechtvaardiging mag verbieden of beperken. Een werkgever moet dus concrete redenen hebben om dergelijke werkzaamheden te kunnen weigeren.

Volgens de Raad heeft het UWV onvoldoende onderbouwd dat daarvan in deze zaak sprake was. Zo ontbraken gegevens over de precieze werktijden van de chauffeur en de reden van zijn ziekmelding. Ook waren er geen medische stukken waaruit bleek dat zijn werkzaamheden in het café niet verenigbaar waren met zijn ziekte.

Het UWV had bovendien geen verzekeringsarts geraadpleegd om te beoordelen of de caféwerkzaamheden tijdens de ziekteperiode mogelijk waren. Evenmin bleek dat deze vraag aan de bedrijfsarts van de werkgever was voorgelegd.

Hoewel de werkgever had verklaard zelf onderzoek te hebben gedaan, ontbraken daarvan de resultaten in het dossier. Het UWV had ook niet doorgevraagd naar de aard en uitkomsten van dat onderzoek.

Geen overtreding Arbeidstijdenwet aangetoond

Ook de zorgen van de werkgever over mogelijke overtredingen van de Arbeidstijdenwet waren volgens de Raad onvoldoende onderbouwd. Het UWV had op geen enkele manier aangetoond dat de combinatie van het chauffeurswerk en de werkzaamheden in het café daadwerkelijk in strijd was met deze wet.

Daarbij woog mee dat de chauffeur verklaarde tot 22.30 uur in het café te werken, op korte afstand van zijn woning. Volgens de Raad was niet gebleken dat hij daardoor onvoldoende nachtrust kon krijgen voordat hij de volgende ochtend om 07.00 uur aan zijn chauffeurswerkzaamheden begon.

Ook was niet aangetoond dat de werkzaamheden in het café zijn herstel of re-integratie belemmerden. Dat de chauffeur tijdens ziekte andere werkzaamheden kon verrichten dan bij zijn werkgever, betekende volgens de Raad niet zonder meer dat hij zijn verplichtingen had geschonden op een manier die een dringende reden voor ontslag opleverde.

Vaststellingsovereenkomst niet doorslaggevend

De Centrale Raad van Beroep benadrukt verder dat de manier waarop een arbeidsovereenkomst wordt beëindigd niet bepalend is voor de vraag of iemand verwijtbaar werkloos is geworden. Ook wanneer een werknemer met een vaststellingsovereenkomst vertrekt, kan sprake zijn van een dringende reden voor ontslag.

Doorslaggevend is de daadwerkelijke reden voor het beëindigen van het dienstverband. Het UWV moet zelfstandig onderzoeken of die reden voldoende zwaarwegend is en of de werknemer daarvan een verwijt kan worden gemaakt. Daarbij moeten alle omstandigheden worden meegewogen, waaronder de ernst van het gedrag, de duur van het dienstverband, het functioneren van de werknemer en zijn persoonlijke omstandigheden.

In deze zaak heeft het UWV dat volgens de Raad onvoldoende zorgvuldig gedaan. Het besluit was daardoor in strijd met de Algemene wet bestuursrecht en onvoldoende gemotiveerd.

UWV moet nieuwe beslissing nemen

De Centrale Raad van Beroep vernietigt de uitspraak van de rechtbank Limburg en het besluit van het UWV van 31 januari 2024. Volgens de Raad staat niet vast dat aan de werkloosheid van de chauffeur een dringende reden ten grondslag lag.

Vanwege het tijdsverloop verwacht de Raad bovendien niet dat aanvullend onderzoek nog voldoende bewijs kan opleveren om de WW-uitkering alsnog geheel of gedeeltelijk te weigeren. Het UWV heeft tijdens de procedure al ruimschoots de gelegenheid gehad om zijn standpunt nader te onderbouwen, maar heeft dat niet gedaan.

Daarom bepaalt de Raad definitief dat er geen grond bestaat om vanwege verwijtbare werkloosheid een maatregel op de WW-uitkering toe te passen.

Het UWV moet nu een nieuw besluit nemen over de hoogte en duur van de WW-uitkering waarop de chauffeur recht heeft. Omdat de Raad niet over voldoende gegevens beschikt om deze zelf vast te stellen, moet het UWV die berekening uitvoeren.

Daarnaast moet het UWV de proceskosten van de chauffeur vergoeden. Het gaat om 1.868 euro voor de procedure bij de rechtbank en nog eens 1.868 euro voor het hoger beroep, samen 3.736 euro. Ook moet het UWV het betaalde griffierecht van in totaal 194 euro terugbetalen.

Tegen de nieuwe beslissing van het UWV kan de chauffeur, indien nodig, uitsluitend nog beroep instellen bij de Centrale Raad van Beroep.

spot_img

Transportrisico

Van der Lee

Hankook Tyres

Dag van de Vrachtwagenchauffeur 2026

MEER NIEUWS

Transportrisico

Van der Lee

Hankook Tyres

Dag van de Vrachtwagenchauffeur 2026