’S-HERTOGENBOSCH – De kantonrechter in Oost-Brabant heeft geoordeeld dat een chauffeur zijn arbeidsovereenkomst niet zelf heeft opgezegd, maar dat sprake is van een opzegging door de werkgever. Daarmee is volgens de rechtbank sprake van een onregelmatig ontslag. De chauffeur kan daarom aanspraak maken op vergoedingen, al is daarover nog niet definitief beslist.
Dat blijkt uit een tussenbeschikking van de rechtbank Oost-Brabant, die op 7 april is gepubliceerd.
De zaak draait om een chauffeur die op 6 februari 2024 in dienst trad bij een transportondernemer. Na meerdere schriftelijke waarschuwingen over onder meer gevaarlijk rijgedrag en belediging van een leidinggevende ontstond in september 2025 een conflict over vakantie, non-actiefstelling en het einde van het dienstverband.
Geen duidelijke ontslagname
Volgens de werkgever had de chauffeur in WhatsApp-berichten en tijdens een telefoongesprek zelf aangegeven te willen stoppen. De kantonrechter gaat daar niet in mee.
De rechter wijst erop dat een werknemer alleen aan een ontslagname kan worden gehouden als sprake is van een duidelijke en ondubbelzinnige verklaring die is gericht op beëindiging van het dienstverband. Daarvan was in deze zaak volgens de rechtbank geen sprake.
De chauffeur had wel gezegd eerst vakantie te willen opnemen en daarna te zullen stoppen of ander werk te zoeken, maar volgens de rechter volgt daaruit niet dat hij per 29 september 2025 zelf ontslag heeft genomen. Ook had de werkgever volgens de kantonrechter moeten verifiëren of de werknemer daadwerkelijk de bedoeling had om zijn arbeidsovereenkomst op te zeggen.
De e-mail van de werkgever van 30 september 2025, waarin werd bevestigd dat de arbeidsovereenkomst per 29 september 2025 als beëindigd werd beschouwd, geldt daarom volgens de rechtbank als de feitelijke opzeggingshandeling door de werkgever.
Onregelmatig ontslag
Omdat de chauffeur op dat moment volgens de rechtbank voor onbepaalde tijd in dienst was en voor opzegging geen toestemming van het UWV was verkregen, is sprake van een onregelmatige opzegging.
De chauffeur berust in het einde van het dienstverband, maar vraagt wel om een gefixeerde schadevergoeding, een transitievergoeding en een billijke vergoeding.
Loonvordering afgewezen door klachtplicht
De loonvordering van de chauffeur is voorlopig van tafel. Hij stelde dat hij structureel te weinig loon had ontvangen, recht had op uitbetaling van overuren, niet-genoten vakantiedagen en extra vakantiegeld.
De kantonrechter wijst die vordering echter af vanwege een geslaagd beroep van de werkgever op de klachtplicht. Volgens de rechtbank had de chauffeur veel eerder moeten klagen over het volgens hem te lage loon en de overuren. Door dat niet tijdig te doen, is de werkgever benadeeld, onder meer omdat die daardoor geen gebruik meer kon maken van de tijd-voor-tijdregeling uit de cao.
Onderzoek naar echtheid handtekeningen
Over andere onderdelen van de zaak is nog geen definitieve beslissing genomen. De chauffeur betwist namelijk dat hij zijn handtekening heeft gezet onder onder meer de arbeidsovereenkomst, de verlenging daarvan, urenstaten en een verklaring over verrekening van voorschotten.
De kantonrechter is daarom van plan een deskundige in te schakelen voor forensisch schriftonderzoek. Die moet onder meer onderzoeken of de handtekeningen daadwerkelijk van de chauffeur afkomstig zijn.
Partijen mochten zich uiterlijk op 6 april 2026 uitlaten over dat voorgenomen deskundigenonderzoek. De rechtbank houdt iedere verdere beslissing voorlopig aan.
