HELMOND – Een 35-jarige man uit de gemeente Helmond is door de rechtbank veroordeeld tot een gevangenisstraf van zeven jaar voor de dood van zijn bijna zes weken oude zoon. De man wordt verantwoordelijk gehouden voor het toebrengen van ernstig hersenletsel, waaraan het kind enkele dagen later overleed.

Het incident vond plaats in juni 2021, toen de verdachte in de vroege avond voor het eerst alleen thuis was met zijn zoon. Zijn partner was op dat moment wandelen met een buurvrouw. Na ongeveer 45 minuten belde de man haar in paniek op omdat de baby volgens hem vreemd ademde. Kort daarna schakelde hij de hulpdiensten in. De baby hapte naar adem en had alle spierkracht verloren.

Het kind werd met spoed naar het ziekenhuis gebracht, waar ernstig hersenletsel werd vastgesteld. Omdat de vooruitzichten uitzichtloos waren, werd enkele dagen later besloten de beademing te stoppen, waarna de baby overleed.

Geen medische oorzaak gevonden

Twee forensisch pathologen onderzochten later de doodsoorzaak en concludeerden onafhankelijk van elkaar dat sprake was van ernstig hersenletsel. Een medische verklaring voor het letsel werd niet gevonden. Volgens de deskundigen kan het letsel alleen zijn ontstaan door een uitwendige krachtsinwerking.

De rechtbank stelt op basis van alle bevindingen vast dat het niet anders kan dan dat de vader hevig geweld heeft gebruikt tegen zijn zoon. Daarbij weegt mee dat de moeder verklaarde dat er geen bijzonderheden waren voordat zij vertrok en dat de baby toen nog vrolijk was. Ook kon het kind zichzelf nog niet omrollen of voortbewegen, waardoor het letsel niet door eigen toedoen kan zijn ontstaan.

Daarnaast zijn er geen aanwijzingen voor een ongeval, zoals een val van grote hoogte. De symptomen die de baby vertoonde – naar adem happen en volledig slap worden – passen volgens deskundigen bij acute neurobiologische verschijnselen na hevig geweld. Volgens de rechtbank moet het letsel zijn ontstaan vlak voordat de verdachte het alarmnummer belde.

Grote impact op nabestaanden

De rechtbank benadrukt dat de verdachte het leven heeft ontnomen van een volledig weerloos kind, dat afhankelijk was van de zorg en bescherming van zijn ouders. “Hij had bij zijn vader juist volkomen veilig moeten zijn”, aldus de rechtbank.

Het overlijden heeft volgens de rechtbank een diepe impact op de moeder, grootouders en andere naasten. Zij worden dagelijks geconfronteerd met het verlies en hun leven is blijvend ontwricht.

Straf lager door omstandigheden

Bij het bepalen van de straf keek de rechtbank naar vergelijkbare zaken, waarbij een gevangenisstraf van acht jaar als uitgangspunt geldt. Uiteindelijk werd een lagere straf opgelegd.

Daarbij speelde mee dat de verdachte geen duidelijkheid heeft gegeven over zijn handelen, waardoor de precieze toedracht onduidelijk blijft. Tegelijkertijd hield de rechtbank rekening met persoonlijke omstandigheden. Zo bleek tijdens het voorarrest dat de man niet geschikt was voor het reguliere detentieregime en werd hij overgeplaatst naar een Extra Zorgvoorziening.

Ook weegt mee dat een langdurige gevangenisstraf grote gevolgen heeft voor zijn partner en hun jongste zoon. Daarnaast moet de verdachte zelf leven met het verlies van zijn oudste kind.

Verder stelde de rechtbank vast dat de strafzaak onredelijk lang heeft geduurd. De verdachte verkeerde ruim vierenhalf jaar in onzekerheid, terwijl zaken in principe binnen twee jaar moeten worden afgerond. Dit heeft een zware wissel getrokken op hem en zijn gezin.

Alles afwegend acht de rechtbank een gevangenisstraf van zeven jaar passend en geboden.