TILBURG – De kantonrechter van de Rechtbank Zeeland-West-Brabant heeft een vordering van een bedrijf dat actief is in transportkoeling afgewezen. Het bedrijf probeerde via de rechter betaling af te dwingen van onbetaalde facturen voor reparatiewerkzaamheden aan een vrachtwagen, maar kreeg op geen van de aangevoerde juridische gronden gelijk.
Reparaties uitgevoerd, facturen onbetaald
De zaak draaide om werkzaamheden die in 2022 aan een vrachtwagen zijn uitgevoerd. De reparaties werden verricht in opdracht van een besloten vennootschap, die de bijbehorende facturen later onbetaald liet. Nadat deze opdrachtgever bij verstek was veroordeeld tot betaling, bleek bij beslaglegging dat het voertuig niet op naam van die vennootschap stond, maar van een commanditaire vennootschap (CV) die aan dezelfde ondernemer was gelieerd.
Daarop startte het transportkoelbedrijf een nieuwe procedure tegen zowel de CV als de beherend vennoot. Het bedrijf stelde dat zij alsnog moesten betalen op grond van ongerechtvaardigde verrijking, misbruik van identiteitsverschil (vereenzelviging) en bestuurdersaansprakelijkheid.
Geen sprake van ongerechtvaardigde verrijking
Volgens de kantonrechter is onvoldoende onderbouwd dat de CV daadwerkelijk is verrijkt door de uitgevoerde reparaties. De gedaagden voerden aan dat het voertuig na de werkzaamheden nauwelijks is gebruikt, geschorst bleef en later in niet-werkende staat is verkocht. Omdat het transportkoelbedrijf niet aannemelijk maakte wat de concrete waardevermeerdering was, werd dit beroep afgewezen.
Geen misbruik van identiteitsverschil
Ook het beroep op vereenzelviging en misbruik van identiteitsverschil slaagde niet. Hoewel de betrokken ondernemingen hetzelfde adres hadden, vergelijkbare activiteiten uitvoerden en onder leiding stonden van dezelfde persoon, achtte de rechter dit onvoldoende om misbruik aan te nemen.
Van belang was dat het transportkoelbedrijf wist met welke vennootschap zij zaken deed, eerder ook correct had gefactureerd en een eerdere factuur betaald had gekregen. Daarnaast werd aannemelijk geacht dat de vrachtwagen was verhuurd aan de opdrachtgever, terwijl formele overschrijving bij de leasemaatschappij administratief lastig was.
Geen bestuurdersaansprakelijkheid
Het bedrijf stelde verder dat de bestuurder persoonlijk aansprakelijk was, onder meer vanwege het (vermeend) niet tijdig publiceren van jaarrekeningen. De rechter oordeelde dat dit, zonder faillissement en zonder nadere feiten, onvoldoende is om persoonlijke aansprakelijkheid aan te nemen. Er was geen bewijs dat de bestuurder bij het aangaan van de overeenkomst wist of moest weten dat betaling onmogelijk zou zijn.
Proceskosten voor eisende partij
Omdat alle vorderingen zijn afgewezen, moet het transportkoelbedrijf de proceskosten van de gedaagden betalen. De rechter kende daarbij een forfaitair bedrag van 50 euro toe voor noodzakelijke reis- en verletkosten.
De uitspraak is gedaan op 3 december 2025 en gepubliceerd op 9 januari 2026.
