ARNHEM – De kantonrechter van de Rechtbank Gelderland heeft de arbeidsovereenkomst van een zieke chauffeur ontbonden vanwege een ernstig en duurzaam verstoorde arbeidsverhouding. Hoewel bij ziekte in principe een opzegverbod geldt, oordeelt de rechter dat beëindiging in dit geval toch mogelijk is, omdat voortzetting van het dienstverband ook niet in het belang van de werkneemster is.
De werkgever moet naast de transitievergoeding ook een billijke vergoeding betalen, omdat de ontbinding volgens de rechtbank het gevolg is van ernstig verwijtbaar handelen van de werkgever. Dat blijkt uit de uitspraak van 17 december 2025, die op 7 januari 2026 werd gepubliceerd.
Arbeidsconflict tijdens ziekte
De werkneemster is sinds 11 juni 2021 in dienst als chauffeur en meldde zich op 12 december 2023 ziek. In 2024 adviseerde de bedrijfsarts onder meer om de re-integratie tijdelijk te stoppen en het arbeidsconflict volgens de STECR-richtlijnen aan te pakken. In mei 2024 volgde het advies om te oriënteren op een spoor 2-traject (re-integratie richting ander werk), omdat de verstoorde arbeidsverhouding het herstel zou belemmeren.
De situatie tussen werkgever en werknemer escaleerde verder. De FNV sprak de werkgever meerdere keren aan op het uitblijven van (tijdige) loonbetaling tijdens ziekte. Uiteindelijk startte de werkneemster twee kortgedingprocedures om loonbetaling af te dwingen. Een mediationtraject dat in december 2024 begon, bracht geen oplossing.
Ontbinding per 1 februari 2026
De werkgever vroeg de kantonrechter om ontbinding van de arbeidsovereenkomst op de g-grond: een ernstig en duurzaam verstoorde arbeidsverhouding. De rechter concludeert dat die grond aanwezig is en dat herplaatsing niet voor de hand ligt. Als de werkgever het verzoek niet intrekt, eindigt het dienstverband per 1 februari 2026.
Omdat aan de ontbinding een billijke vergoeding is gekoppeld, krijgt de werkgever nog de mogelijkheid het verzoek tot ontbinding uiterlijk 13 januari 2026 in te trekken.
Ernstig verwijtbaar handelen werkgever
De werkneemster krijgt een transitievergoeding van € 8.033,55 bruto. Daarnaast kent de kantonrechter een billijke vergoeding van € 10.000 bruto toe. Volgens de rechtbank heeft de werkgever ernstig verwijtbaar gehandeld, onder meer door:
- herhaaldelijk aan te sturen op beëindiging via een vaststellingsovereenkomst terwijl de werknemer nog ziek was;
- adviezen van de bedrijfsarts onvoldoende en te laat op te volgen, waaronder het opstarten van spoor 2;
- loon tijdens ziekte meerdere keren te laat te betalen of op te schorten;
- loonbetaling afhankelijk te stellen van gesprekken, terwijl de bedrijfsarts juist adviseerde het contact via FNV te laten verlopen;
- loonsancties toe te passen die volgens de rechter niet rechtsgeldig waren.
Bij de hoogte van de billijke vergoeding houdt de rechter ook rekening met het feit dat (de gemachtigde van) de werkneemster niet stevig genoeg heeft afgedwongen dat spoor 2 eerder daadwerkelijk werd gestart.
Eindafrekening
De werkgever moet ook een correcte eindafrekening opstellen en verstrekken, inclusief nog openstaande vakantiedagen en vakantiegeld. Daarnaast is de werkgever veroordeeld in de proceskosten.
