Wie kent deze vrachtwagen nog? [deel 11 2]

Wie kent deze vrachtwagen nog? [deel 11 - 2]
05-04-2013 10:06 | Transport Online | auteur de redactie
Een tijd lang kwam je in Nederland om de haverklap een Bedford tegen. Veel mensen hebben goede herinneringen aan die tijd.

Een mooi verhaal van Johan van der Zand: "Als jongen van 15 jaar ging ik van school omdat de leraar vond, dat ik niet slim genoeg was om zelfs maar de benzinepomp te bedienen. Ik moest gaan werken bij de Bedforddealer in Geldermalsen. Daar kreeg ik les: banden maken, fusee pennen, koppelingen en natuurlijk veerpennen vervangen."

"De techniek van Bedford was lange tijd stil blijven staan en onderdelen waren niet altijd voor handen. De Engelse fabrikant monteerde allerlei onderdelen door elkaar. Meestal moesten de onderdelen uit Engeland komen en stond een vrachtwagen dagenlang in de werkplaats te wachten. Repareren was eenvoudig omdat de techniek van de Bedford simpel is. Als 15-jarige heb ik veel over eenvoudige techniek geleerd en ik pas dit nog dagelijks toe."


Een andere reactie van Sjaak Zandbergen: "Ik begon in 1973 als monteur bij Bedforddealer Gavako. Als je aan de motor moest werken, kon je aan beide kanten een luik openen. De cabine kon niet gekanteld worden, voor een nieuwe motor moest de cabine eraf. Dat ging gelukkig heel gemakkelijk."

"Waterpompen waren een probleem. Als het lager defect was, liep de stalen ventilator in de radiateur. Volgens de importeur was er geen oplossing. Gewoon iedere 100.000 km de waterpomp vervangen. De Bedford had aan de linkerzijde linkse schroefdraad aan de wielmoeren. Er werd dan ook vaak gebeld door chauffeurs, die de wielmoeren niet los kregen. Omdat de Bedford niet zonder problemen was kon je lekker veel sleutelen."

Christian van Heumen werkte vanaf 1965 bij aardappelgroothandel Piet van Weerdenburg. "Wij hadden een Bedford met een platte bak en een laadvermogen van ongeveer 8 ton. We gingen op het land laden in Zeeland of in de Noordoostpolder. Dan werd er wel 13 ton geladen, maar de Bedford was niet kapot te krijgen. In zijn laatste jaar wilde de Bedford niet goed meer starten. Ik kreeg dan een bierflesje gevuld met benzine mee. Ik gooide dan wat benzine in het luchtfilter en met een klap startte de Bedford weer. Het was een mooie tijd. We werkten heel veel uren per week, maar dat was normaal in die tijd. Goede herinneringen aan de Bedford, waar je, als je uitgeteld was, achter de stoelen toch nog even kon liggen."


Gerard van den Berg vertelt: "Op een Bedford TK 1260 met kenteken 85-04-TB ben ik mijn carrière gestart. Voor het regionale werk waren het prima vrachtwagens. Goedkoop in aanschaf en onderhoud. Simpele auto's: zelfs een kachel was een optie. Onderhoud was minder eenvoudig omdat de Bedford geen kantelcabine had. Een probleem ontstond ook bij de invoering van de tachograaf. Een Bedford had in de uitvoering van voor 1975 geen ronde snelheidsmeter, deze was langwerpig. Bij ons werd de tachograaf aan de voorkant van de motortunnel, onder de versnellingspook gemonteerd."

"Later hadden we een Bedford met een hoger motorvermogen. Deze wagen was zeer slecht. Als we drie auto's naar een klant stuurden, ging deze wagen als tweede. Nummer één kon dan de vracht overladen en nummer drie nam de wagen op sleeptouw. Bij wijze van spreken. Mijn vader was dit al gauw zat en belde de dealer om zijn hard te luchten en aan te geven, dat hij nooit meer een Bedford ging kopen. De dealer trok eens lang aan zijn sigaar en zei: "Dat zijn sombere geluiden, mijnheer Van den Berg." Vervolgens werd er toch weer een nieuwe Bedford gekocht. Het waren goedkope wagens: voor fl. 49.000 kocht je een chassis met een laadbak van Lamboo en een laadklep. Een Volvo F86 kostte toen het dubbele, zonder laadklep! In 1984 werd deze Bedford volgepakt met medische hulpmiddelen en geëxporteerd naar Ghana, waar hij ongetwijfeld nog jarenlang gebruikt is."


Tenslotte Kees van Duuren: "Als 18-jarige ging ik als chauffeur werken. Mijn eerste wagen was een Bedford. Zonder stuurbekrachtiging kreeg je spierballen, zeker als je de achterste helft van de lading gelost had. Op bouwterreinen zat je snel vast en dan had je hulp nodig om eruit te komen. Dat was anders met de DAF torpedo, waar ik later op reed, die lachte om mul terrein en trok met gemak 35 ton hout."


Zomaar een greep uit de reacties. Dit was de vrachtwagen, waar veel chauffeurs, die nu boven de 60 zijn, hun eerste rij-ervaringen mee opdelen.

Volgende week gaat het over Mack vrachtwagens, die in Nederland geregistreerd zijn geweest. Reacties kunt u eventueel alvast kwijt op addekoning@transport-online.nl

Auteur: Ad de Koning

Meer afleveringen uit de serie 'kent u deze vrachtwagen nog?' vindt u hier
Rijverboden
Nieuwsbrief

Elke werkdag het laatste nieuws rond lunchtijd
in uw e-mail ontvangen?

Stuur mij de nieuwsbrief

Wilt u zich afmelden klik dan hier