SCHIEDAM - Het was maar een klein berichtje op de ongevallenpagina van onze website;
'Vrachtauto geschaard op A28'. De chauffeur was gewond geraakt, en daarna ging iedereen weer over tot de orde van de dag. Als het nou nog iemand was die je kende...
En daar, beste lezer, zit het hem nou precies: u kent deze onfortuinlijke chauffeur!
Hij is namelijk ook de hoofdpersoon in het verhaal
'Trucker werd clown en werd weer trucker', dat in september 2009 op onze website werd gepubliceerd.
Transport Online zocht pechvogel Leo Bergkotte op en had twee prangende vragen: "Wat is er gebeurd?" en: "Doe jij echt alles om meerdere keren in het nieuws te komen?"
We treffen Leo Bergkotte aan op de revalidatieafdeling van Huize Frankeland, feitelijk een bejaardentehuis, en hoewel hij 60 jaar is, is Leo hier veruit de jongste. "Ook wel eens leuk", grapt hij, "binnen het transportbedrijf waar ik werk hoor ik bij de oudjes."
Leo is zijn gevoel voor humor in elk geval niet kwijtgeraakt
Maar alle gekheid op een stokje: wat is er woensdagmorgen 3 februari 2010 nou precies gebeurd?
"Tsja", Leo krabbelt gedachteloos op zijn hoofd, op de plek waar een litteken herinnerd aan de gebeurtenissen. "Tijdens een inhaalmanoeuvre ben ik op een gladde plek op het asfalt terecht gekomen, waarna mijn trailer in een slip is geraakt. Wat ik ook probeerde, hoe ik ook stuurde, ik hield hem niet meer, en ik klapte vervolgens tegen de middenvangrail."
Leo windt er geen doekjes om: "Ik had net mijn gordel losgedaan om even wat te pakken, en daardoor schoot ik, na de klap tegen de vangrail, als een kanonskogel door m’n cabine heen. Stom, die losse gordel, vindt hij zelf nu. "Had ik dat niet gedaan, dan had ik nu niet zo in de kreukels gelegen."
Een achteropkomende vrachtwagenchauffeur, Alfred Plette uit 't Harde, heeft alles zien gebeuren en klimt, na het bellen van 112, bij Leo in de cabine, om hem 'wakker' te houden. Leo: "Ik ben die man nog steeds dankbaar. Ik lag met mijn voeten op het stuur en mijn hoofd op de bijrijderstoel en verrekte van de pijn, maar deze collega wist mij rustig te krijgen, en hij bleef bij me tot de hulpdiensten gearriveerd waren."
Met hulp van de toegesnelde brandweer wordt Leo, op een houten plank, uit zijn wagen gehaald en overgebracht naar een ziekenhuis in Hoogeveen. Daar wordt, na onderzoek, het volgende geconstateerd: een grote wond op de rug, diverse gebroken ribben, en twee gebroken schouderbladen. Leo kan daardoor zijn armen niet gebruiken, en moet volkomen plat liggen.
Dat alles is helaas niet op te lossen met een asperientje, dus verblijft Leo een week in Hoogeveen waarna hij per ambulance wordt overgebracht naar het Vlietland-ziekenhuis in Schiedam.
Omdat Leo Bergkotte vrijgezel is, is naar huis gaan geen optie en daarom woont hij sinds half februari tijdelijk bij Huize Frankeland in Schiedam.
Hoe staat het er nu, begin maart 2010, voor?
De vele kaarten die Leo ontvangen heeft tijdens zijn 'ziekbed'
Wie Leo zo ziet zitten denkt: "Wat doet die man hier?" Bergkotte weet dat, en zegt: "Het lijkt net of ik niets mankeer, je ziet geen gips of zo, maar nu, een maand later, lig ik 's nachts nog steeds helemaal plat op bed. De verpleging moet mij in en uit bed helpen; dat kan ik zelf absoluut niet. Na een paar weken fysiotherapie kan ik mijn armen net een klein stukje optillen. Ik kan nu weer zelf mijn handen gebruiken om te eten: in het begin ging dat helemaal niet!"
En hoe nu verder? De gebeurtenissen en de leeftijd van 60 jaar zouden voor menig chauffeur een reden zijn om het stuur aan de wilgen te hangen. Zo niet voor Leo Bergkotte. "Ik vind mijn werk nog veel te leuk. Het kan nog een paar maanden duren, maar ik kom echt weer terug. Mijn truck heeft het dan niet overleefd, maar ik wel, en mijn werkgever John Timmermans, die mij de laatste tijd zeer gesteund heeft, zet voor mij een nieuwe auto neer. Ook krijg ik mijn nachtroute Groningen weer terug. Nee, ik kan nog jaren door. Ik wil ook niet anders. In het circus zouden we zeggen: the show must go on!"
En, de 2e prangende vraag: "Doe jij echt alles om meerdere keren in het nieuws te komen?" Leo lacht: "Over vijf jaar ga ik met pensioen, en daarna weer achter het circus aan. Bel me dan nog maar eens op!"
Zullen we doen Leo, zullen we doen...
©Transport Online | Marcel Heinsbroek
Deel op Twitter
Plaats op Facebook
Deel op Hyves
